|
|
|
|
|
|
|
|
To nie jest "Restauracja Ratuszowa". w Miedziance
Ot, "harcerska" przygoda w Breslau
Just in Center od środka, czyli na dole atrium z drzewami a powyżej łączniki prowadzące do poszczególnych apartamentów. Nocą ładnie oświetlone.
Kamienica numer 5...Kto będzie miał satysfakcję? (nie dałem rady zlokalizować) - kol. Fantom i MarekW.Skan kliszy- klisze zostały znalezione w różnych miejscach i czasie...Uratowane przed zniszczeniem...
Dworzec Główny we Wrocławiu w czasie XII Ogólnoniemieckiego Zjazdu Śpiewaczego (niem. XII Deutsches Sängerbundesfest Breslau).
|
|
1 2 3 4 |
|
|
|
|
dodano: 2021-01-09, autor: fresk
|
|
Wspomnienia z 1946 roku. dodano: 2020-12-14, autor: bonczek_hydroforgroup
|
|
Fragment wspomnień Marii Bąk dodano: 2020-12-11, autor: bonczek_hydroforgroup
| | | |
proszę czekać...
| Najnowsze opisy obiektów |
|
|
| Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła |
| Świebodzice |
|
Kościół pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła, dawny kościół ewangelicki – został wzniesiony w latach 1779-1781, chociaż kamień węgielny pod jego budowę wmurowano 26 lipca 1776 roku, a więc dwa lata po wielkim pożarze miasta. Projektantem kościoła był inspektor budowlany z Wrocławia – Friedrich Christian Schulz (zaprojektował także świebodzicki ratusz). Pracami murarskimi kierował Friedrich Schlosser, natomiast ciesielskimi Johann Joseph Gartner. Potężna bryła świątyni została posadowiona częściowo w miejscu dawnej średniowiecznej fosy, a częściowo w miejscu gdzie znajdował się przed pożarem w 1774 roku stary domu modlitwy oraz łaźnia miejska. Wymusiło to wykonanie bardzo głębokich wykopów oraz głęboko posadowionych fundamentów z kamienia spajanego niegaszonym wapnem. 26 lipca 1778 r. dokonano uroczystej konsekracji świątyni, co upamiętnia witraż okienny z datą 1778, znajdujący się nad wejściem głównym do kościoła. Ostateczne prace budowlane zakończono uroczystym zawieszeniem wspomnianych w artykule dzwonów na wieży kościelnej w dniu 27 października 1781 r. Wszystkie dzwony ważyły łącznie 23 cetnary (ok. 1.183 kg), przy czym największy ważył 12 cetnarów tj. ok. 617 kg. Kościół posiada bryłę jednonawową, na planie prostokąta z transeptem w części centralnej i kruchtami. Od zachodu znajduje się wieża mająca w przyziemiu przekrój kwadratowy, zwieńczona zwieńczona balustradą z wazami. W wyższych partiach wieża ma przekrój ośmioboku nakrytego barokowym hełmem z dwoma prześwitami oraz zwieńczona okazałą iglicą. Początkowo wieża mierzyła „zaledwie” 30 metrów, w 1898 roku została podwyższona o kolejne 30 metrów, osiągając obecną wysokość 68 metrów. Chorągiewkę raz z kulą na szczycie iglicy zawieszono 10 października 1898 roku. We wnętrzu z trzech stron (pierwotnie z czterech – częściowo rozebrane w 1815 roku) znajdują się dwukondygnacyjne drewniane empory na toskańskich kolumnach.
Na wyposażenie kościoła składają się między innymi ołtarz główny z figurami Apostołów Piotra i Pawła, pochodzący z pierwotnego ołtarza z 1779 r., klasycystyczna ambona i kamienna chrzcielnica z końca XVIII w. Dwa ołtarze boczne pw. Serca Jezusowego oraz Matki Boskiej pochodzą z 1966 r. i zostały zaprojektowane przez świebodziczanina Stanisława Stolarczyka (1898-1968). Na rokokowym chórze organowym z 1779 r. znajdował się instrument wykonany w 1786 roku przez organmistrza Benjamina Englera z Wrocławia, znanego m.in. z częstego koncertowania na zamku Książ u rodziny Hochbergów. Kolejne organy zostały wykonane przez świdnickiego mistrza Christiana Gottlieba Schlaga w I połowie XIX stulecia, natomiast w 1864 r. zostały rozbudowane (przybyło im wówczas 9 kolejnych głosów). W 1903 roku słynna świdnicka firma organowa Schlag & Solne wykonała nowy instrument o 40 głosach, trzech klawiaturach oraz pneumatycznej trakturze gry i rejestrów. W 1890 roku w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła wzniesiona została okazała plebania z cegły klinkierowej. W 1945 roku dawny kościół ewangelicki został przekształcony w kościół filialny parafii pw. Św. mikołaja. W sierpniu 1952 r. erygowano w nim niezależną parafię. W 1957 roku nastąpiła ostatnia poważna przebudowa kościoła. W jego wnętrzu usunięto cztery loże na wysokości I i II balkonu, a przejścia zamurowano. Usunięto także dwa balkony znad ołtarza, który został cofnięty pod ścianę.
info za: Świdnicki Portal Historyczny
Dodał: pawulon, 2021-01-10 11:45:51
więcej  |
|
|
Walim – dawna stacja kolejowa w Walimiu, w województwie dolnośląskim, w Polsce. Otwarta w 1914 na trasie Kolei Walimskiej; zamknięta w 1980 i zlikwidowana w 1984.
Budynek dworca jest obecnie domem mieszkalnym, na jego północnej ścianie pozostał ślad po wyburzonym pomieszczeniu magazynowym. Dodał: Desperado, 2021-01-10 09:38:59 |
|
|
| Dzielnica Sobieszów |
| Jelenia Góra |
|
Sobieszów miasto od 1962 roku, (dzielnica Jeleniej Góry od 1976 r.) 13 km. na płd. zach od Jeleniej Góry.Zamek książęcy na skalistej górze zbudował w 1292 r. prawdopodobnie Bolko I świdnicko - jaworski (1364; Kynast).U stóp zamku powstała wieś.1305 Hermani villa circa Hyrsberc, 1390 Hermansdorf.W połowie XIX w.:Sosnowiec (Stęczyński). 1945: Chojnasty, Jarzmanice, Chojnastów.Od staropolskiego imienia Sobiesz - Sobiesław, Sobierad.
źródłó : Rocznik Jeleniogórski Tom IV - 1966 artykuł : "Nazwy miejscowe Ziemi Jeleniogórskiej".
autor- Edward Zych
Kronika, historia -
Historia Sobieszowa – kalendarium
1292 – niepotwierdzona źródłowo wzmianka o istnieniu zamku Chojnik, którego budowę w XIII w. przypisuje się księciu Bolkowi I Świdnickiemu.
1305 – pierwsza wzmianka o wsi; miejscowość wymieniona jest w księdze wsi czynszowych biskupstwa wrocławskiego. Już w tym czasie zapewne w Sobieszowie istniał kościół.
1337 – wieś wymieniona w podpisanym przez księcia Henryka Śląskiego akcie sprzedaży lasów w Sobieszowie mieszczaninowi Wernherowi.
1353 – zamek Chojnik ofiarowany przez Karola IV Bolkowi II Świdnickiemu, jako dożywotnia własność zastawna.
1364 – w testamencie Karola IV wzmiankowana twierdza Kinast. Zamkiem, jako książęcą własnością zastawną władał do 1365 roku kasztelan Thimo III Colditz, od 1355 r. starosta Górnych Łużyc, późniejszy starosta wrocławski.
1381 – hipotetyczna data przekazania zamku Chojnik rycerzowi Gotsche II Schoffowi (żył w latach 1346–1420). Jego własnością stały się także m.in. Sobieszów, Cieplice i Malinnik. Dobra w tych miejscowościach pozostały w rękach rodziny Schaffgotschów do 1945 r.
1393 – z tego roku pochodził dokument fundacyjny Gotsche Schoffa, dotyczący budowy kaplicy zamkowej z wykuszem i ołtarza św. Georgii i Katarzyny ufundowanego dla tej kaplicy. Wzmiankowany jest także proboszcz z Sobieszowa, który był jednocześnie kapelanem w kaplicy.
1426 – zamek Chojnik w stanie oblężenia przez husytów; twierdza nie została zdobyta.
1525 – w Sobieszowie pojawił się pierwszy pastor ewangelicki, Christian Büttner.
1543 – oficjalne wprowadzenie protestantyzmu w Sobieszowie przez Schaffgotschów. Nabożeństwa odbywały się w kościele katolickim p.w. św. Marcina.
1647 – przebudowa wieży przy kościele p.w. św. Marcina, z fundacji parafii ewangelickiej. W tym samym roku, w czasie wojny trzydziestoletniej wieś obłożona była kontrybucją najpierw przez wojska Austriackie, następnie przez Szwedzkie.
1654 – rekatolicyzacja kościoła p.w. św. Marcina, który podporządkowano parafii w Cieplicach, prowadzonej przez cystersów. Patronat nad kościołem sprawowała rodzina Schaffgotschów.
1667 – wzmiankowany nauczyciel, prowadzący szkołę przy parafii katolickiej w Sobieszowie.
1675 – pożar zamku Chojnik w wyniku uderzenia pioruna. Zamek nigdy nie został odbudowany. Schaffgotschowie przenieśli się do Sobieszowa, gdzie na krótko zamieszkali na terenie swojego zespołu urzędu majątkowego.
1705–1712 wzniesienie budynku urzędu majątkowego Schaffgotschów w Sobieszowie, zwanego także pałacem. Do budowy zaangażowano Eliasza Scholza z Bolesławca, architekta w majątku Schaffgotschów.
1744 – rozpoczęto budowę kościoła ewangelickiego. Przy budowie zatrudnieni byli: mistrz budowlany George Porrmann oraz mistrz ciesielski Gottfried Mattern i jego syn Gottlieb. Budowa trwała do 1745 r.
1778 – przebudowa kościoła parafialnego p.w. Św. Marcina, przypisywana budowniczemu Liebuschowi
1810 – po sekularyzacji majątku cystersów w Cieplicach, przy kościele św. Marcina utworzono samodzielną parafię.
1853 – obok kościoła ewangelickiego założono cmentarz i otoczono go murem. Do tego czasu funkcje cmentarza symultanicznego dla katolików i ewangelików spełniał cmentarz przy kościele katolickim.
1891 – budowa połączenia kolejowego z Jeleniej Góry do Sobieszowa.
1902 – przedłużenie linii kolejowej z Sobieszowa do Pisarzowic.
1905 – w miejscu pól uprawnych, stanowiących własność Schaffgotschów, założono dodatkowy cmentarz ewangelicki.
1962 – prawa miejskie.
1976 – miasto przyłączono do Jeleniej Góry.
Studium historyczno - urbanistyczne 2002
Dodał: Dariush Lukasik, 2021-01-09 15:58:17
więcej  |
|
|
Dom z lat 70. XX wieku, opuszczony ok. 2010 roku, wyburzony w 2018 roku. Na jego miejscu powstało osiedle mieszkaniowe. Dodał: Skwarkson1680, 2021-01-08 23:25:17 |
|
|
| Hotel Great Polonia Jelenia Góra City Center |
| Jelenia Góra |
|
Barokowa kamienica z 1736 r. najstarsza wśród kamienic Jeleniej Góry., z charakterystycznym zegarem słonecznym. Zwana Nauke-Haus od nazwiska właścicieli, którzy na parterze mieli również sklep rzeźnicki.
Obecnie mieści się tu Hotel Great Polonia Jelenia Góra City Center, zlokalizowanej tuż przy głównym deptaku w Jeleniej Górze i 100 metrów od centrum miasta. Oferuje on stylowo urządzone pokoje. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi.
Wszystkie pokoje mieszczą łazienkę z prysznicem. Wyposażenie obejmuje telewizor z płaskim ekranem oraz suszarkę do włosów. W większości pokoi znajduje się lodówka. Niektóre pokoje dysponują balkonem.
Codziennie o poranku w sali śniadaniowej jest serwowane śniadanie w formie bufetu. Obiekt zapewnia bezpłatną kawę, herbatę i wodę mineralną.
W całodobowej recepcji można skorzystać z usług pralni oraz prasowania.
Hotel Great Polonia Jelenia Góra City Center jest położony 750 metrów od dworca kolejowego w Jeleniej Górze.
Info. booking.com/hotel/pl/jelonek.pl.html
Obiekt wpisany do rejestru zabytków nr A/4973/1080/J z 20.08.1991 r.
Dodał: ZPKSoft, 2021-01-08 23:16:03
więcej  |
|
|
| Powiatowy Urząd Pracy filia w Nowej Rudzie |
| Nowa Ruda |
|
Dawna powiatowa Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna. Dodał: Przemek (NR), 2021-01-08 20:03:43 |
|
|
Obecny kompleks budynków browaru powstawał etapami, od roku 1840, główny budynek produkcyjny wybudowany został ok. roku 1870. Najstarszą częścią browaru jest budynek administracyjny, pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. Produkcja piwa została zakończona w roku 1997. Dodał: ☻, 2021-01-08 18:46:47 |
|
|
| Kościół św. Józefa Oblubieńca NMP |
| Jaworzyna Śląska |
|
Kościół świętego Józefa Oblubieńca – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Żarów diecezji świdnickiej.
Prace budowlane rozpoczęto w październiku 1896 roku pod kierunkiem Augustyna Grimwalda ze Świdnicy. We wrześniu 1897 roku budowa została zakończona. W tym samym roku, świątynię uroczyście konsekrował kardynał Georg Kopp. W 1897 roku rozpoczęto prowadzenie ksiąg parafialnych. Część kosztów prac budowlanych została pokryta przez arcybiskupa wrocławskiego, reszta została sfinansowana z ofiar miejscowych wiernych, zarówno w formie pieniędzy jak i siły roboczej.
Kościół reprezentuje styl neogotycki. Został wzniesiony z czerwonej nieotynkowanej cegły, jednonawowy, z węższym prezbiterium, nakryty dachem dwuspadowym,[1] od strony południowej jest umieszczona wieża na planie kwadratu zwieńczona sześciobocznym ostrosłupowym hełmem. Na hełmie znajduje się pozłacana przez złotnika Reisse ze Świdnicy kula oraz krzyż wykonany przez mistrza ślusarskiego Hempela. Do wyposażenia świątyni należą wykonany w 1897 roku, drewniany neogotycki ołtarz główny, posiadający malowane elementy snycerskie, drewniana ambona oraz prospekt organowy i trzy witraże znajdujące się w oknach ściany wschodniej.
Dodał: Soravia, 2021-01-08 12:43:02
więcej  |
|
|
| Kościół św. Jadwigi |
| Walim |
|
Kościół świętej Jadwigi – rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do parafii św. Babary w Walimiu (dekanat Głuszyca diecezji świdnickiej).
Jest to świątynia poewangelicka, wzniesiona w stylu barokowym w 1771 roku, następnie była restaurowana w 1962 roku. Budowla jest murowana, posiada trzy nawy, wnętrze jest rozdzielone konstrukcją empor, natomiast prezbiterium jest zakończone łukiem odcinkowym, od strony zachodniej umieszczona jest wieża, we wnętrzu zachowało się wyposażenie czasów budowy świątyni.
Dodał: Soravia, 2021-01-08 12:34:20
więcej  |
|
Prev
|